Waarom jij ook in beeld mag zijn: hoe zichtbaarheid je zelfvertrouwen als ouder versterkt

Veel ouders vertellen me hetzelfde.
Ze hebben honderden beelden van hun baby.
Van kleine handjes. Van eerste lachjes. Van bijzondere momenten.

Maar wanneer ze zelf door die beelden bladeren, merken ze iets op:
zij staan er nauwelijks op.

Niet omdat ze er niet waren.
Maar omdat ze altijd degene waren die zorgde, droeg, suste, regelde.
En zichzelf vergat.

1. Onzichtbaar zijn voedt twijfel

Wanneer je jezelf zelden ziet als ouder, kan er ongemerkt twijfel ontstaan.
Niet luid. Niet plots.
Maar stilletjes.

Je ziet wel wat je doet, maar je ziet het jezelf niet effectief dóén.
En precies dat kan maken dat je je afvraagt:
“Doe ik het wel goed?”

Zichtbaarheid gaat niet over ijdelheid.
Het gaat over erkenning.

2. Zien wat er écht was

Veel ouders zeggen me achteraf dat ze zichzelf niet herkenden op beelden.
Niet omdat ze er niet goed op stonden, maar omdat ze vergeten waren hoe zichtbaar hun liefde eigenlijk was.De manier waarop je kijkt.
Hoe je je baby vasthoudt.
Hoe nabij je bent, zonder dat je het zelf voelde op dat moment.

Beelden maken zichtbaar wat vermoeidheid soms verbergt.

3. Zichtbaarheid versterkt zelfvertrouwen

Wanneer je jezelf ziet als ouder, aanwezig, liefdevol, genoeg, ontstaat er iets belangrijks.

Niet trots die roept. Maar trots die zacht blijft.

Het gevoel:
“Dit ben ik. Dit is wat ik doe. En dat is waardevol.”

Zichtbaarheid helpt ouders om zichzelf opnieuw te zien, zoals ze écht zijn in de relatie met hun kind.

4. Je verhaal is ook voor later

Ouders denken vaak dat beelden vooral voor hun kind zijn.
Voor later.

Maar ze zijn ook voor jou.
Voor de dagen waarop je twijfelt.
Voor momenten waarop alles zwaar voelt.
Voor wanneer je vergeet hoeveel je draagt.

Wat zichtbaar is, kan je dragen, ook lang nadat het moment voorbij is.

5. Jij hoort in jullie verhaal

Je hoeft niets te bewijzen.
Je hoeft niets extra te doen.
Je hoeft alleen niet te verdwijnen.

Jij mag in beeld zijn.
Niet perfect. Niet geposeerd.
Maar echt.

Want jouw aanwezigheid is het verhaal.

Misschien herken je dit.
En misschien voelt het belangrijk om jezelf ook eens terug te zien in jullie verhaal.
Ik luister graag naar waar jullie nu staan.